RokSlideshow - http://www.rocketwerx.com
Eπισκέπτες
Σήμερα14
Χθές14
Τρέχουσα Εβδομάδα28
Τρέχων Μήνας366
Συνολικά61562


Η Σκύρος είναι η μεγαλύτερη, νοτιότερη, και πιο σημαντική των βορείων Σποράδων. Βρίσκεται στη μέση περίπου των ανατολικών ακτών της Εύβοιας, από την οποία απέχει, το κοντινότερο σημείο της, 19 ν. μ.Ο όρμος Λιναριά, απέχει από το λιμάνι της Κύμης 23 μίλια. Οι αποστάσεις από τα γύρω νησιά σε μίλια έχουν ως εξής: Αλόννησος 26, Άνδρος 48, Σκάτζουρα 18, Άγιος Ευστράτιος 38, Ψαρά 42. Το μέγιστο πλάτος του νησιού είναι 3.240 μέτρα, το μήκος 70 χιλ., και το μήκος των ακτών του είναι περίπου 130χιλ. Το ταξίδι  στο   όνειρο   ξεκινά  από  την   Κύμη.  

Το   φέρρυ   μπωτ  Αχιλλέας,  κτήμα των κατοίκων του νησιού, σε μεταφέρει στη Σκύρο. Η προσμονή του άγνωστου, η ονομασία του πλοίου που σε παραπέμπει στην Μυθολογία, δημιουργούν αλλιώτικες σκέψεις και συναισθήματα. Δυο ώρες ταξίδι και αρχίζει μια πρωτόγνωρη γνωριμία με το χώρο και τους ανθρώπους. Γεμάτη ιστορία η Σκύρος, δέχτηκε ποικίλους κατακτητές. Έζησε σημαντικά  γεγονότα και συνδέθηκε  με τις σημαντικότερες  μορφές της Ελληνικής μυθολογίας. Ιδιαίτερα με την Τρωική εκστρατεία και τον Αχιλλέα. Σε τούτο το νησί, η μητέρα του θέτις, έκρυψε το γιο της για να τον γλιτώσει από το τραγικό του πεπρωμένο. Εδώ τον ανακάλυψε  ο  πανούργος  Οδυσσέας.  Από  το Αχίλλι, την παραλία, άρχισε το ταξίδι του στη δόξα και το θάνατο. Η κατοίκηση του νησιού ξεκινά από την παλαιολιθική εποχή. Στο Παλαμάρι,  έχει βρεθεί οικισμός της 3ης χιλιετίας του οποίου οι κάτοικοι φαίνεται πως ασχολούνταν με τη γεωργία την αλιεία, την κτηνοτροφία και είχαν αναπτύξει σχέσεις με άλλα νησιά του αρχιπελάγους. Το 470 π.χ. ο Αθηναίος στρατηγός Κίμων κατέλαβε τη Σκύρο και μετέφερε τα οστά του Θησέα στην Αθήνα που,  σύμφωνα με την παράδοση,  είχε δολοφονηθεί στη Σκύρο από το Βασιλιά Λυκομήδη. Κατά τα βυζαντινά χρόνια, το νησί εντάχτηκε στο θέμα του Αιγαίου πελάγους και κατά διαστήματα χρησίμευσε ως τόπος εξορίας των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Το 1204 το νησί πέρασε στην εξουσία των Λατίνων και αργότερα των Ενετών. Κατά την περίοδο αυτή, χτίστηκαν οχυρώσεις και η Σκύρος γνώρισε περίοδο ακμής. Οι Τούρκοι την κατέλαβαν το 1538 και την κράτησαν μέχρι το 1821. Οι κάτοικοι σήμερα κατοικούν κυρίως στη Χώρα, την πρωτεύουσα.

Το  νησί  αποτελείται από δύο   ορεινούς όγκους, οι οποίοι διαχωρίζονται στη μέση από μια επίπεδη λωρίδα γης, από το Αχίλλι μέχρι την Καλαμίτσα, στην οποία παράγεται καλό κριθάρι. Αξίζει να δούμε τα πιο αξιόλογα βουνά και λόφους, με τις ονομασίες και την προέλευση τους: Ατσίπολη 267 από τη Βυζαντινή λέξη Ατζυπάς, δηλαδή φρουρός, είσοδος στην πόλη. Αφανές, από άναμμα των φωτιών από τον εκεί φρουρό βιγλάτορα, όταν φαινόταν στο πέλαγος οι πειρατές. Θάλεια από το όνομα μίας από τις μούσες. Κλαδί, γιατί ο βιγλάτορας κουνούσε ένα μεγάλο κλαδί σαν φόβο, από την εμφάνιση των πειρατών.Ο επισκέπτης μαγεύεται από τη λιτότητα, τον πολιτισμό τη διαχρονικότητα ονομάτων, εθίμων, επαγγελμάτων, συνηθειών της Σκύρου. Αντικρίζει κατοίκους, ζυμωμένους από τον καθημερινό αγώνα με το υγρό στοιχείο. Ο χαρακτήρας τους λιτός, δωρικός, καλόκαρδος. Έτοιμοι να καλωσορίσουν τον ξένο στον τόπο τους.

Το νησί είναι γεμάτο από μικρές παραλίες, σχεδόν ατομικές, για τον καθένα. Μικρές, πανέμορφες πεντακάθαρες αγκαλιές, όπου απολαμβάνεις την πεντακάθαρη θάλασσα. Μικρά πανέμορφα καταλύματα, φορτωμένα με την αρχιτεκτονική σοφία των σκυριανών σπιτιών, που διατηρήθηκε στο πέρασμα των αιώνων. Τα σπίτια μικρά, τετράγωνα, κρύβουν μέσα τους την πείρα και τον πολιτισμό αιώνων. Εντυπωσιάζεσαι με τα ξυλόγλυπτα. Με το καλέμι, ο Σκυριανός σκαλίζει πάνω στο ξύλο, την ιστορία του τη ζωή, τα όνειρα του. Μοναδική τέχνη η ξυλογλυπτική διατηρήθηκε ανέπαφη, στο πέρασμα των αιώνων. Το ξυλόγλυπτο, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του σκυριανού. Καθημερινή δέηση, σπονδή στη ζωή, η δημιουργία πάνω στο ξύλο. Και η κεραμική. Το σκυριανό πιάτο, στολίδι στο νοικοκυριό, καμάρι κι αρχοντιά στα μάτια του επισκέπτη. Τη Σκύρο, ταξιδεύεις με τις αισθήσεις: η μυρωδιά της θάλασσας που φτάνει με τον αέρα από το κύμα, μπερδεύεται με την οσμή των μυρωδικών που φυτρώνουν στις άκρες του δρόμου. Οι ήχοι της φύσης συμπληρώνουν το θρόισμα των κυμάτων. Το κατάλευκο των σπιτιών παιχνιδίζει με τις ακτίνες του ήλιου. Τα πεύκα καθρεπτίζονται στο κύμα. Τα σπίτια χτισμένα στο χάος μ' αποκοτιά, περίμεναν παλιότερα τους πειρατές. Σήμερα, καλωσορίζουν τον επισκέπτη, σίγουρα πως θα τον μαγέψουν με την ομορφάδα τους και θα του δώσουν, ένα ψίχουλο από τον πολιτισμό τους τον αιώνιο.

Η Σκύρος γεννήθηκε από το ταίριασμα των αντιθέσεων. Το βόρειο μέρος της, είναι πράσινο, φορτωμένο πεύκο. Το νότιο, είναι καφε-κίτρινο. Γυμνή θαμνώδης γη, όπου βόσκουν τα αιγοπρόβατα και το σκυριανό αλογάκι, είναι ένα μοναδικό απομεινάρι από τους αιώνες. Το συναντάμε ανάγλυφο, στην πομπή των Παναθηναίων και σκελε­τοί του βρέθηκαν στους τάφους της Βεργίνας. Γι' αυτό, το αλογάκι, αξίζει μια επίσκεψη στη Σκύρο. Στη Σκύρο, συμβιώνουν τα αντίθετα. Ενώ είναι μοναδικός ψαρότοπος και λημέρι αστακών, οι κτηνοτρόφοι κρατούν με τα προϊόντα τους σημαντική μερίδα στο τραπέζι. Αξέχαστη αοτακομακαρονάδα, φρεσκοψαρεμένος ροφός στα κάρβουνα σήμερα, κατσικάκι του βουνού μαγειρεμένο με τέχνη αύριο. 300 περίπου εκκλησάκια χωμένα σε σπηλιές, σε κορυφές ή μέσα στις αυλές στολίζουν το νησί.Προικισμένα με την ανεκτίμητη βυζαντινή αγιογραφία, με σκα­λιστά τέμπλα κειμή­λια, αποτελούν μονα­δικό πολιτιστικό κομ­μάτι του τόπου. Σε κάθε βήμα, ο ξένος, συναντά εκκλησιές, μοναδικές προσευ­χές του ντόπιου, δια­χρονικές φωλιές πολιτισμού. Τα βήματα οδηγούν στο κάστρο στον Άγιο Γεώργιο το θαυματουργό, χτισμένο το 906 από τον Ιωάννη Τσιμισκή. Σπάνιες αγιογραφίες, ιερός τόπος, καταπληκτική θέα. Μαγεία. Αξίζει να αναφερθούν μερικά από τα αρχαία μνημεία που καθένας μπορεί να δει:α. Τον Πύργο της εισόδου του Κάστρου που θεωρείται βυζαντινής εποχής του άρχοντα Σεβαστού Γεωργίου Χαϊτέλη. β.  Τη σκοτεινή φυλακή πάνω στο Κάστρο, κτίσμα της εποχής της Ενετοκρατίας, που χρησίμευε ως δεξαμενή νερού  και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή.γ. Την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, που ήταν επισκοπικός ναός και χτίστηκε σύμφωνα με την υπέρθυρη επιγραφή, που κείτεται ακόμα μπροστά στο ναό, το 895 μ.Χ.Από το πλήθος των ναών αξίζει να μνημονεύσαμε τις παρακάτω: Του Αγίου Δημητρίου: Παλιός μοναστηριακός ναός, στην ομώνυμη μονή που βρίσκεται σε ωραιότατη τοποθεσία στο εσωτερικό του νησιού.Της γεννήσεως του Χριστού: Από τη μονή αυτή που βρίσκεται στη θέση Μαρβουνά, απέναντι από την πόλη, δε σώζεται σήμερα παρά η εκκλησία της, με τοιχογραφίες και εικόνες με σημαντικότερη εκείνη του Εσταυρωμένου. Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: η οποία βρίσκεται στη νησίδα Σκυροπούλα. Σ' αυτήν μόνασε το 1782 ο όσιος Νικόλαος ο Αγιορείτης. Στην πόλη, στην πλατεία Σαρούς της μεγάλης Στράτας, ο ναός της Γενεσίου Θεοτόκου "Αρχοντοπαναγιά". Αξίζει να αναφερθεί το σημαντικό του τέμπλο. Ποτισμένο με λιβάνι και μύρο χριστιανικό το νησί, ξεφαντώνει τις απόκριες με τη διονυσιακή ατμόσφαιρα και τις μοναδικές συγκινήσεις. Τα παλικάρια, ντυμένα με τη φορεσιά του γέρου, τη μαύρη  κάπα  με  κουκούλα,  μάσκα  στο πρόσωπο και ζωσμένα με κουδούνια. Κατά το  μύθο αναπαριστά το γέρο τσοπάνη που  έχασε όλα τα πρόβατα από τη βαρυχειμωνιά. Φόρεσε τα κουδούνια των νεκρών 'προβάτων και γνωστο­ποίησε το τραγικό γεγονός στους χωριανούς του, μαζί με 'την κουρελιασμένη σύζυγο του, 'την κορέλα. 'Το μάτι αγκαλιάζει το λόφο με το κάστρο που στεφανώνει την κορφή του Φρουρός ακοίμητος στις δύσκολες εποχές, αγναντεύει σήμερα το απέραντο γαλάζιο και θυμάται. Στο πλάι, χτισμένα τα σπίτια, κρεμασμένα λες στο γκρεμό, καλύπτουν κάθε κομμάτι γης. Η κεντρική πλατεία της Χώρας ονομάζεται Πλατεία Ελευθερίας. Είναι γνωστή όμως και η πλατεία Μπρούκ από το άγαλμα της αιώνιας ποίησης, έργο του ποιητή Μιχάλη Τόμπρου, αφιερωμένο στον ποιητή Ρόμπερτ Μπρούκ που πέθανε στη Σκύρο, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στη Σκύρο, κάθε γωνιά αποτελεί ένα μουσείο της τέχνης.

Ο κεντρικός δρόμος της Αγοράς γεμάτος από κάθε είδους καταστήματα. Κεντήματα, ξυλόγλυπτα, κεραμικά καμωμένα με υπέροχη τέχνη. Αντικείμενα σφραγισμένα με την πείρα αιώνων, κουβαλούν την πολιτισμική επιμιξία των λαών. Τα σκυριανά κεντήματα με τα θέματα τους παρμένα από την ιστορία του νησιού, πάνω σε άσπρο μετάξι, είναι γνωστά σ' όλο τον κόσμο. Η ξυλογλυπτική, μια τέχνη αιώνων για τη Σκύρο στολίζει τα μικρά και τα μεγάλα έπιπλα με τρόπο που γίνονται μοναδικά έργα τέχνης. Κάθε γωνιά στολίζεται από το λουλούδι, που σχηματίζει πάνω στον τοίχο λευκό ζωγραφικό πίνακα. Οι πινακίδες των μαγαζιών θα μπορούσαν ν' αποτελέσουν έκθεση ζωγραφικής. Μακρύ σοκάκι, που καταλήγει προς τα πάνω σ'ένα κομμάτι ουρανό. Ο ήλιος παιχνιδίζει με τα μπαλκόνια το βράδυ και το πρωί και γίνεται όνειρο. Στο περπάτημα, συναντάς τις εκκλησιές. Μικρές παμπάλαιες, με τα μοναδικά τους ονόματα. Παναγία Μελικαρού, Αρχοντοπαναγια, Αι Γιώργης Διασορείτης. Φωλιές παράδοσης, εικόνες βυζαντινές ανεπανάληπτες, με τέμπλο καμωμένο με χίλιες δεήσεις του τεχνίτη, στο ξύλο απάνω.Η επίσκεψη στο μουσείο, ξετυλίγει μπροστά σου την παμπάλαια ιστορία  του   νησιού.   Σπαράγματα  μοναδικά  αρχαίας  τέχνης, ζωντανεύουν μπροστά σου τη μοναδική παρέλαση των ξένων ή ντόπιων φυλών. Πελασγοί και Κάρες, και Κρήτες και Δόλοπες και Αθηναίοι και Ρωμαίοι και Βυζαντινοί και Ενετοί. Εδώ θαυμάζεις το Σκυριανό σπίτι καμωμένο με τέχνη, μικρό για το φόβο των πειρατών γεμάτο τέχνη και ξυλόγλυπτα. Δίπλα βρίσκεται το  μουσείο  Φαλτάιτς μια  μοναδική  συλλογή αντικειμένων και εγγράφων που καλύπτουν σχεδόν όλη τη νεότερη ιστορία.Κι ύστερα αρχίζει η περιήγηση. Περπατείς στα στενά λιθόστρωτα δρομάκια. Στο ψηλότερο μέρος κατοικούσαν οι άρχονται, οι προύχοντες, εδώ ήταν η αρχοντογειτονιά. Χαμηλότερα, ήταν η συνοικία των κτηνοτρόφων και απομακρυσμένη η συνοικία των γεωργών. Το σκυριανό σπίτι, μικρός ορθογώνιος όγκος, φαίνεται εξωτερικά ταπεινό. Η στέγη καλύπτεται με λάγκι, ιδιαίτερο τύπο χώματος που εξασφαλίζει στεγανότητα. Το εσωτερικό καλύπτεται από σκαλιστά χωρίσματα σαν τέμπλα εκκλησιών. Κάτω από τη Χώρα βρίσκεται ο οικισμός Μαγαζιά, μια από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού. Μαγαζιά, ξενοδοχεία, ενοικια­ζόμενα δωμάτια καλύπτουν κάθε ανάγκη. Στα Πουριά, βόρεια στο μώλο, βλέπεις τα αρχαία λατομεία της περίφημης Σκυρίας λίθου, που ήταν φημισμένη στα Ρωμαϊκά χρόνια. Νότια της Χώρας ο δρόμος οδηγεί στους Ασπούς, στον όρμο Αχίλλι. Απ' εδώ σύμφωνα με τη μυθολογία, απέπλευσε σ Αχιλλέας για το ταξίδι του στην Τροία.Σήμερα, η μεγάλη παραλία προσελκύει πολλούς τουρίστες. Υπάρχουν εστιατόρια, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Η σημερινή πύλη του νησιού είναι η Λιναριά. Εδώ φτάνουν τα καράβια από την Κύμη. Ψαροταβέρνες, ξενοδοχεία, καλύπτουν τις ανάγκες του επισκέπτη. Απ' εδώ ξεκινά κρουαζιέρα για γνωριμία και μπάνιο στις ωραιότερες ακτές του νησιού.

 

© 2018 latipi.gr | Powered by WebDiodos